ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΣ


Γεννήθηκε στον Μακρύγιαλο Πιερίας. Απόφοιτος της δραματικής Σχολής του Κ. Μιχαηλίδη (Αθήνα 1965-1967), με δασκάλους τους Γιώργο Σεβαστίκογλου, Λεωνίδα Τριβιζά και Κωστή Μιχαηλίδη, και του Berliner Ensemble (Βερολίνο, 1972-1976) με δασκάλους τους Χάινερ Μύλλερ, Μάνφρεντ Βέκβερτ, Ρουθ Μπέρκχαους και Έκεχαρτ Σαλ. 
Διευθυντής της Δραματικής Σχολής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος (Θεσσαλονίκη, 1981-1983).
Από το 1985 μέχρι το 1988 καλλιτεχνικός διευθυντής των Διεθνών Συναντήσεων Αρχαίου Δράματος στους Δελφούς. Καλεί στους Δελφούς σημαντικούς δημιουργούς του παγκοσμίου θεάτρου όπως τους Χάινερ Μύλλερ, Μαριάν Μακ Ντόναλντ, Ταντάσι Σουζούκι, Ρόμπερτ Γούιλσον, Αντρέι Σερμπάν, Γουόλε Σογίνκα, Μιν Τανάκα, Γιούρι Λιουμπίμοφ, Ανατόλι Βασίλιεφ κ.α.
Το 1985 ιδρύει στους Δελφούς τη θεατρική ομάδα ΑΤΤΙΣ
Από το 1990 ιδρυτικό μέλος του Διεθνούς Ινστιτούτου Μεσογειακού Θεάτρου, στο οποίο συμμετέχουν 22 χώρες από τη Μεσογείο, τη Μέση Ανατολή και τα Βαλκάνια.
Από το 1991 ως Πρόεδρος του Διεθνούς Ινστιτούτου Μεσογειακού Θεάτρου στην Ελλάδα, διοργανώνει σειρά εκδηλώσεων (Διεθνές Φεστιβάλ «Βία και Ειρήνη στο Μεσογειακό Θέατρο» - Πάτρα 1991, «Μέρες Θεατρικής Παιδείας» - Μυτιλήνη, Συμπόσια κ.α.) 
Από το 1993 Πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Θεατρικής Ολυμπιάδας (Δ.Ε.Θ.Ο.). Το 1995 ως καλλιτεχνικός Διευθυντής των εκδηλώσεων της 1ης Θεατρικής Ολυμπιάδας στους Δελφούς, με τίτλο «Διασχίζοντας τη χιλιετία», καλεί σημαντικές παραστάσεις και καλλιτέχνες απ’ όλο τον κόσμο. 
Το 1999 Πρόεδρος της 2ης Θεατρικής Ολυμπιάδας που πραγματοποιήθηκε στη Σιζουόκα της Ιαπωνίας, με τίτλο «Δημιουργώντας ελπίδα» και της 3ης Θεατρικής Ολυμπιάδας που έγινε στη Μόσχα το 2001, με τίτλο «Θέατρο για το λαό», όπως και της 4ης Θεατρικής Ολυμπιάδας που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 2006, με τίτλο «Πέρα από τα όρια», της 5ης Θεατρικής Ολυμπιάδας που πραγματοποιήθηκε στη Σεούλ της Κορέας το 2010, με τίτλο «Sarang (Αγάπη και ανθρωπισμός), καθώς και της 6ης Θεατρικής Ολυμπιάδας που πραγματοποιήθηκε στο Πεκίνο το 2014 με τίτλο «Όνειρο». 
Το 2005 οργανώνει τη Διεθνή Συνάντηση Αρχαίου Δράματος στη Σικυώνα, με τίτλο «Σκότος εμόν Φάος». Η 2η Διεθνής Συνάντηση Αρχαίου Δράματος πραγματοποιείται το 2006 με τίτλο «Κάθοδος» και η 3η το 2011 με τίτλο «Εκδίκηση». 

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΕΣ: Ψωμάδικο του Μπ.Μπρεχτ με το Θεατρικό Εργαστήρι Θεσσαλονίκης (1977), Μικρό Μαχαγκόνυ του Μπ.Μπρέχτ με το Θέατρο Θεσσαλονίκης (1977), Ένα Ευτυχισμένο Γεγονός του Σ.Μρόζεκ με το Κ.Θ.Β.Ε. (1978), Κεκλεισμένων των Θυρών του Ζ.Π.Σαρτρ με το Κ.Θ.Β.Ε. (1980), Γέρμα του Φ.Γ.Λόρκα με το Κ.Θ.Β.Ε. (1981), Μάνα Κουράγιο του Μπ.Μπρεχτ με το Κ.Θ.Β.Ε. (1983), Ελευθερία στη Βρέμη του Ρ.Β.Φασμπίντερ στο Δημοτικό Θέατρο του Τύπιγκεν – Γερμανία (1988).

ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΕΣ ΕΠΙΜΕΛΕΙΕΣ: Γνωριμία με τον Μπρεχτ (Θέατρο Αχίλλειον, Θεσσαλονίκη, 1976), Η Μαρία Φαραντούρη τραγουδάει Μπρεχτ (Δημήτρια, Θεσσαλονίκη, 1979), Ο Έκεχαρτ Σαλ και η Μαρία Φαραντούρη τραγουδούν Μπρεχτ (Δημήτρια, Θεσσαλονίκη και Μπερλίνερ Ανσάμπλ, Βερολίνο, 1980), Αλαμπάμα Σονγκ, με τη σχολή του Κ.Θ.Β.Ε. (1980), Ρεσιτάλ Έκεχαρτ Σαλ (Μπρόντγουέι, Αθήνα 1980), Ρεσιτάλ Γκιζέλα Μάι (Δημήτρια Θεσσαλονίκη, Μουσικός Αύγουστος, Ηράκλειο Κρήτης, 1981), Του Φεγγαριού τα Πάθη, αφιέρωμα στον Λόρκα με την Μαρία Φαραντούρη (Μέγαρο Μουσικής, Αθήνα, 1996).

ΜΕ ΤΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΑΤΤΙΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣΕ ΤΑ ΕΡΓΑ
: Ευριπίδη Βάκχες (1986), Χ.Μύλλερ Μήδειας υλικό (1988), Χ.Μύλλερ Κουαρτέτο (1989), Αισχύλου Πέρσες (1990), Χ.Μύλλερ Η Απελευθέρωση του Προμηθέα, με τον Χάινερ Μύλλερ και τη Σοφία Μιχοπούλου (Βερολίνο, 1991), Μ. Τσβετάγεβα Φαίδρα, με την Άλλα Ντεμίτοβα (Μεσαιωνικό Κάστρο Πάτρας, 1991), Χ. Μύλλερ Κουαρτέτο, με την Άλλα Ντεμίτοβα και τον Ντιμίτρι Πεβτσόφ (Θέατρο Ταγκάνκα, Μόσχα, 1993), Β. Βασικεχαγιόγλου Κανών (1993), Σοφοκλή Αντιγόνη, με Ιταλούς και Έλληνες ηθοποιούς, (Θέατρο Ολύμπικο,  Βιτσένζα, 1994), Αισχύλου Προμηθέας Δεσμώτης (1995), Χ. Μύλλερ Μήδειας υλικό (Εργοστάσιο Μαρίνου – Φεστιβάλ Άργους, 1995), Χ. Μύλλερ – Ευριπίδη Μήδειας υλικό με την Άλλα Ντεμίντοβα (1996), Χ. Μύλλερ Ηρακλής (1997), Ηρακλής (περφόρμανς βασισμένη στον Ηρακλή του Χ. Μύλλερ, Εθνικό Στάδιο Άργους – Φεστιβάλ Άργους, 1997), Διόνυσος (σκηνική σύνθεση βασισμένη στις Βάκχες του Ευριπίδη και στο μύθο του Γιουρουπαρί, με Κολομβιανούς ηθοποιούς στο Φεστιβάλ της Μπογκοτά, 1998), Μπ.Μπρεχτ Το Χρήμα (1998), Κάθοδος (σκηνική σύνθεση από τον Ηρακλή Μαινόμενο του Ευριπίδη και τις Τραχίνιες του Σοφοκλή, 1999), Ευριπίδη Ηρακλής Μαινόμενος, με Τούρκους ηθοποιούς, παραγωγή του Διεθνούς Φεστιβάλ Κωνσταντινούπολης (1999), Κάθοδος του Ηρακλή στον Άδη, με Έλληνες και Τούρκους ηθοποιούς, συμπαραγωγή του Θεάτρου ΑΤΤΙΣ και του Διεθνούς Φεστιβάλ Κωνσταντινούπολης (1999), Μικελάντζελο Πίρα Πάσκα Ντεβάντις, συμπαραγωγή του Θεάτρου ΑΤΤΙΣ με το Θέατρο του Κάλιαρι (1999), Γ. Κοντραφούρη Το Στεφάνι (2000), Ευριπίδη Ηρακλής Μαινόμενος (Επίδαυρος 2000), Τρίστια (σκηνική σύνθεση βασισμένη σε μονολόγους από τη  Μήδεια, την Ηλέκτρα και τον Ιππόλυτο) με την Άλλα Ντεμίτοβα (Δελφοί, 2000), Μπ. Πάστερνακ Άμλετ μια μαθητεία, με την Άλλα Ντεμίντοβα (2001), Ευριπίδη Βάκχες, παραγωγή του Düsseldorfer Schauspielhaus σε σκηνικά Γιάννη Κουνέλλη (2001), Δ. Δημητριάδη Λήθη (2002), Χ. Μύλλερ Μήδειας υλικό, στο πλαίσιο της εικαστικής έκθεσης Δηλητήρια (Τεχνόπολη, 2002), Σοφοκλή Φιλοκτήτης (Ακαδημία Θεάτρου του Βερολίνο, 2003), Σ. Μπέκετ Νανούρισμα (2003), Σ. Μπέκετ Τρίπτυχο (2003), Επίγονοι (σύνθεση αποσπασμάτων από χαμένες τραγωδίες του Αισχύλου, 2003), Αισχύλου Πέρσες, με νέους σκηνοθέτες από χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, παραγωγή του Θεάτρου Μέγιερχολντ της Μόσχας (2003), Αίας η τρέλα (διασκευή αποσπασμάτων από την τραγωδίας Αίας του Σοφοκλή, 2004), Κώστα Λογαρά Η τελευταία μάσκα – fallimento (2006), Ετέλ Αντνάν Τζενίν (2006), Αισχύλου Πέρσες, με Έλληνες και Τούρκους ηθοποιούς, συμπαραγωγή του Θεάτρου Άττις, του Διεθνούς φεστιβάλ Κων/πολης, του Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου και της Θεατρικής Ολυμπιάδας (2006), Σοφοκλή Οιδίπους Τύραννος, με Ρώσους ηθοποιούς, παραγωγή του Θεάτρου Αλεξαντρίνσκυ (Αγ. Πετρούπολη, 2006), Μάριου Ποντίκα Η Κασσάνδρα απευθύνεται στους νεκρούς (2007), Κάρλο Μίκελστετερ Έρημος (2007), Mademoiselle Julie του Αύγουστου Στρίντμπεργκ (2008), Προμηθέας Δεσμώτης του Αισχύλου, με Κινέζους ηθοποιούς (Ακαδημία Θεάτρου του Πεκίνου, 2008), Χορευτής του Έριχ Άρεντ (2009), Μάουζερ του Χάινερ Μύλλερ (2009), Ιοκάστη του Γ. Κοντραφούρη (2009), Προμηθέας Δεσμώτης του Αισχύλου (με Έλληνες, Τούρκους και Γερμανούς ηθοποιούς, συμπαραγωγή του Θεάτρου Άττις, του Φεστιβάλ Αθηνών, της Κων/πολης Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης 2010 και του Έσσεν Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης 2010), Alarme, (σκηνική σύνθεση με αφορμή την αλληλογραφία μεταξύ της Μαρίας Στιούαρτ και της Ελισάβετ Α, 2010), Αντιγόνη του Σοφοκλή, με Κινέζους ηθοποιούς (Κεντρική Ακαδημία Θεάτρου του Πεκίνου), Μάουζερ του Χάινερ Μύλλερ, με Πολωνούς ηθοποιούς (Ινστιτούτο Γκροτόφσκι, Βρότσλαβ, 2012), Amor (σκηνική σύνθση με αφορμή κείμενα του Θανάση Αλευρά), 2013),  Το Τέλος του Παιχνιδιού του Σάμουελ Μπέκετ, με Ρώσους ηθοποιούς (Θέατρο Αλεξαντρίνσκι, Αγία Πετρούπολη, 2014), Νοσφεράτου, όπερα του Ντμίτρι Κουρλιάντσκι (Όπερα της Περμ, 2014), Βάκχες του Ευριπίδη, με Ρώσους ηθοποιούς (Θέατρο Στανισλάβσκι, Μόσχα, 2015), Αντιγόνη του Σοφοκλή με Αμερικανούς κι Έλληνες ηθοποιούς (Wilma Theater, Φιλαδέλφεια, Η.Π.Α.).

Με την ομάδα ΑΤΤΙΣ έχει πραγματοποιήσει πολλές περιοδείες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Μέσα σε 30 χρόνια η ομάδα ΑΤΤΙΣ παρουσίασε μόνο στο εξωτερικό 1900 παραστάσεις.
Το σύστημα εργασίας του Θεόδωρου Τερζόπουλου και οι παραστάσεις αρχαίας τραγωδίας διδάσκονται σε έδρες κλασικών σπουδών σε τριάντα πανεπιστήμια του κόσμου. Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος επίσης πραγματοποιεί εργαστήρια σ’ όλον τον κόσμο διδάσκοντας το σύστημα εργασίας του. Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος έχει τιμηθεί με πολλά θεατρικά βραβεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό και είναι επίτιμος καθηγητής σε πανεπιστήμια και ακαδημίες θεάτρου. Παράλληλα έχουν εκδοθεί και μεταφραστεί στα γερμανικά, ρωσικά, ισπανικά, κινέζικα, πολωνικά και τουρκικά βιβλία για το Θέατρο Άττις. Το 2015 εκδόθηκε το βιβλίο της μεθόδου του με τίτλο "Η Επιστροφή του Διόνυσου", το οποίο μεταφράζεται σε πολλές γλώσσες (ελληνικά, ρώσικα, αγγλικά, γερμανικά, πολωνικά, κορεάτικα, τουρκικά και κινέζικα).